Argentina Part V

Date: 27 December 2010

Day: Monday

Location: El Calafate

Unfortunately, we fell victim to one of the tourist traps today. Our intention was to see the other big and important Patagonian glaciers from the Argentina Lake, which has a surface of 1560 square km. However, the ship we got on was a 200 people tourist trap.

It was a comfortable way to see the glaciers for people who spend little time here, who are lazy to trek through the forest and on the glacier and who are retired.

F. and I thought that thank goodness we had the real experience yesterday. The views we saw from the ship were most certainly magnificent but it is still very different than being there. We saw massive icebergs on the lake, which only display 15% of their mass above the water.

We could see the biggest glacier of Patagonia, the Upsala Glacier which is 860 square km wide only from the distance because the captain did not think that it was safe enough to sail through the canal, which was filled with icebergs.

On our way to Argentina’s highest glacier, the Spegazzi Glacier, we could see some dried and receded glaciers and the effects of climate change with our own eyes. 

The glaciers leave a very empty space where they dry. There is no life. In addition, they cause water levels to rise up.

After observing the northern side of the Perito Moreno Glacier, we returned to El Calafate through the steppes. 

It is an all empty space and the views and the colours are beautiful. I hope this land will always stay this way. I hope that they won’t build a house, a hotel or a business in every single corner like in Turkey. I loved Argentina, this land –Patagonia- very much.

According to a legend, if you taste the ice cream, jam or juice of the fruit of the el calafate bush, which gave its name to this town, then you would come back here. So F. and I had el calafate ice cream. This way, for the first time in 7 months, I had ice cream just for the sake of this legend. It was quite nice. It is a dark purple fruit, which is in between a grape and mulberry.

The wind now seems to have stopped. I hope that we will not experience scary moments during our flight to Buenos Aires tomorrow.
All photos, Copyright Travelogueress

Arjantin Bölüm V

Tarih: 27 Aralık 2010

Gün: Pazartesi

Yer: El Calafate

Maalesef bugün turist kapanlarından birine kurban gittik. Amacımız 1560 km kare genişliğinde alanı olan Arjantin Gölü’nden Patagonya bölgesindeki diğer büyük ve önemli buzulları görmekti. Ancak bindiğimiz gemi 200 kişilik bir turist kapanıydı. 

Burada kısa vakit geçiren ya da ormanlardan yürüyüp buzullara tırmanmaya üşenen ya da emekliler için geminin konforunda buzulları görme yoluydu.

İyi ki gerçek tecrübeyi dün yaşamışız diye düşündük F.’le. Elbette gemiden gördüğümüz manzaralar muhteşemdi ama içinde olmaktan çok farklı. Muazzam büyüklükte, su yüzeyindeki gerçek hacminin sadece %15’i olan buzdağları gördük gölün üstünde.

Patagonya’nın en büyük, alanı 860 km kare olan Upsala Buzulu’nu ancak uzaktan görebildik çünkü buzdağlarının yoğunluğundan dolayı, kaptan bu kanaldan geçmemizi güvenli bulmadı.

Arjantin’in en yüksek buzulu olan Spegazzi Buzulu’na yolumuz üstünde bazı kurumuş ve geri çekilmiş/küçülmüş buzulları yani iklim değişikliğini çıplak gözlerimizle görebildik. 

Buzullar kurudukları yerde sadece bomboş bir alan bırakıyorlar. Hiçbir yaşam yok. Üstelik su seviyesinin de yükselmesine sebep oluyorlar.

Perito Moreno Buzulu’nun kuzey tarafını da gemiden gözlemledikten sonra El Calafate’ye steplerden geçerek geri döndük. 

Her yer bomboş ve manzara ile renkler muhteşem. Umarım hep böyle kalır bu topraklar. Umarım Türkiye’deki gibi her alana bir ev, bir otel, bir işletme inşa etmezler. Arjantin’i, bu toprakları yani Patagonya’yı çok sevdim.

Bir efsaneye göre El Calafate kasabasına adını veren el calafate çalısının meyvesinden, dondurmasından, reçelinden veya meyve suyundan tadarsanız, buraya geri gelirmişsiniz. F.’le ben de el calafate dondurması yedik bu nedenle. Ben de 7 aydır ilk defa bu efsane uğruna dondurma yemiş oldum. Oldukça güzeldi. Koyu mor renginde, üzüm ve dut arası bir meyve.

Rüzgarlı hava şimdi durulmuş gibi. Umarım yarınki Buenos Aires uçuşumuzda rüzgar veya başka doğa olayından dolayı korkulu anlar yaşamayız.
All photos, Copyright Travelogueress